       Od najdawniejszych czasów mieszkańcy Kitek uważali niektóre miejsca w okolicy za niecodzienne. Pierwsze z nich to tzw. Żale, wzgórze
położone około 800 m na płudniowy wschód od wsi, w kierunku wsi Szpaki. Na mapce miejsce to oznaczone jest cyfrą 1.
Do lat 30-tych naszego wieku znajdowały się na tym wzgórzu dwa kurhany, które właśnie w latach trzydziestych rozebrano, zużywając
wydobyte z nich kamienie do budowy nowej drogi.
Drugie z takich miejsc to tzw. Zielona Góra, położona na zachodnim skraju wsi (2). Jest to wzniesienie o stromych zboczach, uważane kiedyś
za grodzisko. Dopiero badania archeologiczne ustaliły, że było to wyłącznie miejsce pochówków. Miejsce to jest niestety systematycznie
niszczone przy okazji wydobywania piasku. Przy tej okazji do dzisiaj zresztą zdarza się odnależć fragmenty kości.
     Badania archeologiczne w okolicach Kitek zapoczątkowali w latach dwudziestych uczniowie Państwowego Seminarium Nauczycielskiego
w Mławie. Były to jednak badania amatorskie, których efektem było między innymi zaklasyfikowanie Zielonej Góry jako grodziska.
W 1949 roku przeprowadzono sondażowe badania archeologiczne stanowisk Zielona Góra i Żale i w obu przypadkach stwierdzono, że są to
miejsca pochówków. Stwierdzonono już wtedy bardzo zły stan tych obiektów ale nie podjęto niestety żadnych działań zabezpieczających

Dokładniejsze badania archeologiczne zostały przeprowadzone dopiero na początku lat sześćdziesiątych.
Zbadano wtedy pięć stanowisk, oznaczonych na mapce cyframi od 1 do 5. Obszar badań zaznaczony jest na żółto.
Stanowisko 1 i 2 "Żale" i "Zielona Góra" to miejsca najbogatszych wykopalisk.
Odsłonięto tu obiekty z następujących okresów:
1. groby z wczesnej epoki żelaza,
2. groby i osada z okresu wpływów rzymskich i wędrówek ludów,
3. ślady osadnictwa z wczesnego i późnego średniowiecza oraz z czasów nowożytnych,
4. fundamenty zniszczonego po powstaniu styczniowym dworku ziemiańskiego.
Odkrycia najmłodsze to fundamenty budowanej w 1939 roku szkoły oraz okopy z okresu II wojny światowej..
Na stanowisku 5, na północ od Kitek, stwierdzono istnienie tzw. punktu osadniczego.

Kitki, to wieś o bardzo bogatej przeszłości. Potwierdzona wykopaliskami historia osadnictwa w tym miejscu sięga wczesnej
epoki żelaza. Jest bardzo prawdopodobne, że miejsce to było zasiedlone jeszcze wcześniej.
Oto, co na ten temat możemy się dowiedzieć z opracowania autorstwa pana Dariusza Sikorskiego, pod tytułem
"Kitki. Dwa wczesnożelazne cmentarzyska ciałopalne z Mazowsza Północnego":

Pierwsza wzmianka o wsi, nazywanej wtedy Kytky pochodzi z 1431 roku.
W spisie wsi parafii dzierzgowskiej Kitki pojawiają się w 1763 roku. Być może wcześniej należały do sąsiedniej parafii.
W 1782 r Kitki figurują jako własność dziedziczna Jędrzeja Zaborowskiego.
Na początkiu XIX wieku powstał tu folwark. Wieś liczyła wtedy (w 1822 roku) 122 mieszkańców i składała się z 15 domów
mieszkalnych.
W 1890 roku wieś liczyła już 20 domów i 173 mieszkańców.
W 1906 roku działała w Kitkach szkółka elementarna.
Działanie wojenne w latach 1914-1915 spowodowały całkowite niemal zniczczenie wsi.
Na początku XX wieku majątek Kitki został rozparcelowany, w wyniku czego powstała osada Kolonia Kitki.
W 1930 roku do wieś Kitki składała się z 17 gospodarstw.