Mieszkańcy dzielą dziesiejsze Dzierzgowo na kilka części, które mają swoje nazwy. Skąd się wziął ten podział i czym był
uzasadniony? Odpowiedzi na te pytania nie zawsze będą łatwe ale tu liczę na Waszą pomoc.
Rynek. Nie wymaga komentarza, nazwa zupełnie jasna. Centralnym miejscem wsi od początku był kościół a plac w jego sąsiedztwie
zaczął przyjmować kształt rynku prawdopodobnie w już w XVIII wieku. Wyglądu rynku miejskiego zaczął nabierać na początku XX
wieku, kiedy to zaczęły powstawać pierwsze piętrowe kamieniczki, w których mieściły się sklepy i punkty usługowe a w latach
30-tych ułożono brukowaną nawierzchnię.
Ważnym obiektem w rynku była siedziba urzędu gminy. Przedwojenny budynek gminy, murowany, został rozebrany w połowie lat
60-tych a na jego miejsce wybudowano nowy.
Północna pierzeja rynku, utworzona z drewnianej zabudowy, dziś jest już w bardzo złym stanie a częściowo została rozebrana.
Taki los spotkał narożny budynek, będący własnością pana R. Michalskiego. Nie istnieje też od lat 60-tych budynek, w miejscu
którego znajduje się dzisiaj kiosk spożywczy. Dalej, w kierunku cmantarza biegnie ulica, która kiedyś w całości miała drewnianą
zabudowę. Domy miały jednak pokrycia dachów z niepalnej czerwonej dachówki. Jeden z nich, największy i najstarszy bo
pochodzący prawdopodobnie z XVIII wieku, mieścił kiedyś Sąd Gminny, założony tu po powstaniu styczniowym.
Do chwili obecnej ze starej zabudowy tej uliczki pozostały dwa domy po południowej stronie, jeden z nich jest nawet wpisany do
rejestru zabytków.
Poniżej kilka zdjęć zanikającej już drewnianej architektury:
text
Zdjęcia udostępnił pan Wojciech
Urbański, były mieszkaniec tej ulicy.