Pierwsza wzmianka na piśmie o tej wsi pochodzi z roku 1444. Przypuszczalnie, wieś wraz z Dzierzgowem i
Szumskiem otrzymała dwa lata wcześniej prawo niemieckie, organizujące zasady jej rozwoju. W tym czasie wieś
była własnością rodziny Dzierzgowskich. Późniejsze zapiski - z roku 1567 - informują, że Krery są własnością
Szumskich. Do Krer należało wówczas 6 włók ziemi, w dwóch działach.
Krery pozostały związane z dobrami Szumsk i wraz z nimi zmieniały właścicieli. Sprawozdanie z wizytacji kościelnej
w 1782 roku zawiera informację, że wieś Krery należała wtedy do Leona Duczymińskiego.
W 1822 roku w Krerach było 13 domów, w których zamieszkiwało 93 mieszkańców.
W 1883 roku domów było 14 ale mieszkańców aż 193. W tym czasie do folwarku Krery należało 513 mórg ziemi
i cegielnia. Zabudowa folwarku składała się z trzech budynków drewnianych i jednego murowanego.
I wojna światowa spowodowała ogromne straty materialne w Krerach. W wyniku walk w roku 1915, wieś została
zniszczona w 3/4 a folwark utracił ponad połowę swojej wartości.
Najprawdopodobniej po I wojnie lub krótko przed nią przeprowadzono parcelację znacznej części majątku Krery,
w wyniku czego powstała wieś Kolonia Krery.
Jako ciekawostkę podaje się fakt, że w latach dwudziestych zamieszkiwała w Krerach jedna rodzina żydowska.
Folwark przetrwał II wojnę światową, został zniszczony dopiero w 1945 roku przez władze komunistyczne.
Po wojnie wieś rozwijała się dosyć szybko, jak większość wsi w tym okresie. W latach 60-tych wybudowano szkołę
podstawową. W następnych latach nastąpił jednak znaczny odpływ ludności, bardzo zmniejszyła się ilość dzieci i
szkoła ostatecznie została zamknięta. Dzisiaj jest w ruinie.